Ένα άρθρο που έγραψε ένας φίλος για το camping στη Πάφο, ελπίζω να το λάβουν σοβαρά υπόψην για να μεν πιέννουμε μόνο εμείς που πιέννουμε...
Το τριήμερο του Κατακλυσμού που πέρασα στον πιο γνωστό ίσως κατασκηνωτικό χώρο σε περιοχή της Πάφου ήταν το χειρότερο που πέρασα στον συγκεκριμένο χώρο σε τουλάχιστο μια δεκαετία επισκέψεων μου στο συγκεκριμένο χώρο. Αυτό δεν το βίωσα μόνο εγώ αλλά και άλλα 100-200 άτομα, τουρίστες και ντόπιοι, που είχαν την ατυχία να αντιμετωπίσουν ή να «ανεχτούν» υποχρεωτικά τα όσα συνέβησαν. Ο κόμπος έφτασε στο χτένι, αφού τα συγκεκριμένα σύμβαντα δεν είναι η πρώτη φορά που παρατηρούνται.
ΧΩΡΟΙ ΥΓΙΕΙΝΗΣΚατ’ αρχήν θα ήθελα να αναφερθώ στους χώρους υγιεινής που κάθε άλλο παρά χώροι
υγιεινής θύμιζαν. Ντους οξειδωμένα από τον πολύ καιρό και την κακή συντήρηση, χωρίς ζεστό νερό, και κανείς δεν ασχολήθηκε να κάνει κάποια μικρό-ανακαίνιση. Τα αποχωρητήρια είναι πάρα πολύ βρώμικα και διερωτώμαι κατά πόσον οι ιδιοκτήτες προσλαμβάνουν, όπως λένε, συνεργία καθαρισμού ή όχι. Επίσης, ο αριθμός των αποχωρητηρίων/ντους είναι πολύ μικρός σε σχέση με τον αριθμό ατόμων που φιλοξενούνται στον κατασκηνωτικό χώρο.
ΜΠΑΡ/ΚΑΦΕΝομίζω οι τιμές διαφόρων ειδών του μπαρ είναι ψηλότερες από τις τιμές που πωλούνται τα ίδια προϊόντα σε άλλα μπαρ και εστιατόρια, ακόμα και στην ίδια περιοχή.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ/ΟΡΓΑΝΩΣΗΔεν μπορώ να πω ότι υπάρχει συντονισμός ή οργάνωση στον κατασκηνωτικό χώρο. Ο καθένας φέρνει ότι θέλει (μην λαμβάνοντας υπ’ όψη τους κανονισμούς, που δήθεν υπάρχουν, π.χ. απαγορεύονται τα κατοικίδια κτλ), χρησιμοποιεί όσο χώρο θέλει (π.χ. κατασκηνώνουν παρέες σε τρία αντίσκηνα, έχοντας 4 αυτοκίνητα και 3 μοτοσικλέτες…με άλλα λόγια κάνουν το μισό χώρο δικό τους). Κάποια παρέα έφερε στον κατασκηνωτικό χώρο τηλεόραση, ηλεκτρικές λάμπες, μέχρι και ηλεκτρικό φούρνο, παίρνοντας ηλεκτρισμό από τους χώρους υγιεινής (οι μόνοι χώροι που διαθέτουν πρίζες για τους κατασκηνωτές) και καλύπτοντας τις πρίζες με τέτοιο τρόπο ώστε κανείς άλλος να μπορεί να τις χρησιμοποιήσει. Άλλη παρέα έφερε μεγάφωνα με ενισχυτή και μικροφωνική.
Αυτά όμως είναι ασήμαντα μπροστά στα όσα διαδραματίστηκαν το τριήμερο. Όλα άρχισαν όταν έφτασε μια παρέα γύρω στα 15 άτομα – κανένας από τους οποίους δεν θα ήταν πάνω από 20 χρονών – και έκαναν το χώρο «δικό τους». Τη μουσική στη διαπασών, να πίνουν, να μεθούν, να φωνάζουν, να ουρλιάζουν, να πηγαινοέρχονται με τα αυτοκίνητα και τις μοτοσικλέτες με αρκετή ταχύτητα μέσα στον κατασκηνωτικό χώρο και να μην νοιάζονται για κανένα άλλο, έστω και αν τους έγιναν αρκετές παρακλήσεις με καλό τρόπο, ακόμα και παρατηρήσεις από άλλους κατασκηνωτές. Το πρώτο βράδυ μπεκρούλιαζαν μέχρι τις 4 η ώρα τα χαράματα, όπου και ησύχασαν για να κοιμηθούμε.
Το δεύτερο βράδυ τα πράγματα ήταν χειρότερα. Ήταν ξεκάθαρο ότι οι νεαροί έβαζαν την μουσική στην διαπασών κτλ, όχι γιατί έτσι την έβρισκαν, αλλά γιατί ήθελαν να ενοχλήσουν, ή από πείσμα γιατί τους έγιναν παρατηρήσεις από άλλους κατασκηνωτές ή από ψευδό-μαγκιά.
Και παρά όλο τον σαματά που γινόταν και τα επανειλημμένα τηλεφωνήματα που έγιναν στα γραφεία του κατασκηνωτικού χώρου, κανένας αρμόδιος δεν ήρθε να επιληφθεί του θέματος. Οι ιδιοκτήτες ούτε εμφανίστηκαν και ούτε απαντούσαν στα τηλεφωνήματα. Ακολούθως, γύρω στις 11:30 το βράδυ, εμφανίστηκε ένας υπάλληλος του χώρου, Βούλγαρος, ο οποίος ούτε Αγγλικά ήξερε αλλά ούτε και Ελληνικά, και όχι για να κάνει κάτι αλλά απλά για να δει τι γίνεται. Ρωτώντας τον που βρίσκεται το αφεντικό του, καταλάβαμε από τα λεγόμενα του ότι δεν ήξερε και ότι ούτε σε αυτόν απαντούσε το τηλέφωνο ο ιδιοκτήτης.
Όταν φτάσαμε στο σημείο και ειδοποιήσαμε ένα συγκεκριμένο κανάλι τηλεόρασης, μας είπαν ότι μόνο η Αστυνομία θα μπορούσε να επιληφθεί του θέματος. Μιλήσαμε και με συγκεκριμένο μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της περιοχής ο οποίος μας είπε και αυτός ότι μόνο η Αστυνομία θα μπορούσε να επιληφθεί του θέματος. Επικοινώνησε και ο ίδιος με τον ιδιοκτήτη, αλλά και πάλι ο ιδιοκτήτης δεν έκανε τίποτα απολύτως. Τότε ειδοποιήσαμε οι ίδιοι την Αστυνομία και μετά από επανειλημμένα τηλεφωνήματα κατάφερε και έφτασε στο χώρο, μετά από μισή ώρα, ένα περιπολικό. Συζητώντας με τον Αστυνομικό, ο ίδιος μας είπε ότι ούτε η Αστυνομία μπορεί να κάνει κάτι γιατί ο χώρος είναι ιδιόκτητος. Μας είπε ότι η αστυνομία γνωρίζει για το τι γίνεται στο κατασκηνωτικό χώρο και για τις ομάδες ατόμων που έρχονται κάθε τόσο, (χαρακτηρίζοντας τους «κουρούπεττους»), και ότι γνωρίζουν ακόμα και για τις απαγορευμένες ουσίες που χρησιμοποιούνται ή διακινούνται μέσα στο κατασκηνωτικό χώρο. Επανέλαβε όμως ότι δυστυχώς δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, και με έμμεσο τρόπο έριχνε τη «μπάλα» σε άλλους φορείς. Στη συνέχεια αρκέστηκε στο να κάνει μια απλή παρατήρηση στους ταραξίες και έφυγε γιατί όπως είπε είχε και άλλες κλήσεις. Επίσης μας ενημέρωσε ότι εάν οι νεαροί συνεχίσουν τον θόρυβο, ο ίδιος δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι και πως δεν θα ξαναερχόταν στο χώρο σε περίπτωση δεύτερης κλήσης. Φυσικά η παρατήρηση δεν έπιασε τόπο αφού και πάλι οι νεαροί ταραξίες συνέχισαν αν φωνάζουν και να ουρλιάζουν μέχρι τις πρωινές ώρες. Σημαντικό είναι και το γεγονός ότι οι νεαροί ήταν και οι υπαίτιοι για την εστία φωτιάς στο κατασκηνωτικό χώρο που προκλήθηκε από άναμμα φωτιάς από τους νεαρούς στις 03:30πμ, όπου και επενέβη η Πυροσβεστική Υπηρεσία για την κατάσβεση της.
Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ σε ένα πιο σημαντικό γεγονός. Δίπλα από το χώρο που κατασκηνώσαμε εμείς, υπήρχαν Γερμανοί τουρίστες, που διέμεναν στο χώρο για περισσότερο από τέσσερις εβδομάδες και οι οποίοι τα βράδια αναγκάζονταν να κοιμούνται στην παραλία, και επέστρεφαν πίσω στο αντίσκηνο τους το πρωί, γιατί δεν άντεχαν το θόρυβο που προκαλούσαν οι νεαροί ταραξίες. Συνομιλώντας μαζί τους μας ανάφεραν ότι από όσους κατασκηνωτικούς χώρους επισκεφτήκαν στη ζωή τους, είναι ο μόνος κατασκηνωτικός χώρος στον οποίο για πρώτη φορά στη ζωή τους αντιμετωπίζουν μια τέτοια «κτηνώδη» κατάσταση. Είμαι σίγουρος ότι η δυσφήμιση που θα γίνει για την χώρα μας (χάρη σε μια ομάδα αλητών και χάρη στην πλήρη ανευθυνότητα και αναισθησία των ιδιοκτήτων του κατασκηνωτικού χώρου) θα είναι μεγάλη. Για αυτό ίσως και ο τουρισμός στη χώρα μας πάει κατά διαόλου και μερικοί φορείς διερωτώνται ακόμα γιατί συμβαίνει αυτό στην χώρα μας.
Πριν λίγους μήνες έγινε ολόκληρο σούσουρο (με διαδηλώσεις, ψηφίσματα και συζητήσεις σε διάφορα φόρουμ) ότι ο κατασκηνωτικός χώρος θα έκλεινε και ήμασταν πολλοί αυτοί, οι «αγνοί κατασκηνωτές», που βοηθήσαμε με τον ένα τρόπο ή τον άλλο, να κρατηθεί ανοικτός ο κατασκηνωτικός χώρος.
Πρέπει να γίνεται σωστή και αποτελεσματική παρακολούθηση του χώρου και πρέπει να εφαρμόζονται οι κανονισμοί που θα έπρεπε να επιβληθούν, αν δεν έχουν επιβληθεί ήδη, από τον Κ.Ο.Τ. Επίσης με σωστή επένδυση και σωστό σχεδιασμό του κατασκηνωτικού χώρου από τους διάφορους φορείς και τις αρμόδιες αρχές για την καλύτερη δυνατό διαχείριση του κατασκηνωτικού χώρου σε αυτή την όμορφη περιοχή της Κύπρου (ίσως ο μόνος κατασκηνωτικός χώρος που απέμεινε στην Κύπρο και ο οποίος ελκύει τόσο μεγάλο αριθμό τουριστών και ντόπιων) να γίνει ένας από τους ωραιότερους στην Ευρώπη.
Εάν όμως δεν παρέμβουν οι αρμόδιες αρχές, όπως ο Κ.Ο.Τ. και ο Δήμος της περιοχής, και δεν οργανωθούν μαζί με τους ιδιοκτήτες της περιοχής και εάν δεν ευαισθητοποιηθούν οι διάφοροι φορείς τότε δεν θα υπάρχει άλλη λύση από το να κλείσει ο κατασκηνωτικός χώρος ή να γίνει ίσως ζωολογικός κήπος ή μία τεχνητή ζούγκλα για …ορισμένα «ζώα» που θα το επισκέπτονται.
